Şeytan tarotta ve aşkta ne anlama gelir

Bir bakışta

Evet ya da hayır

Hayır — tersi çevirir

Düz, sırasıyla

saplantı, yoğun kimya, bağlayan bir bağlılık

Ters, sırasıyla

toksik bir bağdan kurtulmak, gücü geri almak

Bu kart yerine kendi durumun hakkında evet ya da hayır cevabı mı istiyorsun? Bir kart çek ve arkasındaki sebeple birlikte kararı öğren.

Aşkta düz

Şeytan, tadını çıkardığın o zincirdir: saplantılı bir kimya, manyetik bir toksiklik, kötü olduğunu bildiğin halde yine de mesaj attığın o kişi. Muhakeme yeteneğinden daha güçlü olan bağlılığı adlandırır; aşk kılığına girmiş şehvet, kıskançlık veya ihtiyaç... Kartın üzerine yazılmış numara şudur: Zincirler gevşektir. Orada kalıyorsun çünkü bir yanın burada besleniyor. O yanını adlandır ve anahtarı eline al.

Bu kart ahlaki bir hüküm değildir ve bir kişinin üzerine yapıştırılmış bir uyarı etiketi de değildir. Bir mekanizmayı tarif eder. Bu düzende bir şey sana 'ödeme' yapıyor; ilgi, yoğunluk, sıradanlık hissinden kurtuluş, o çok istenme hissinin özel narkozu... Ve bu ödemeler gerçektir; işte tam da bu yüzden mantıklı yanın, geri kalan yanınla yaptığı tartışmayı hep kaybeder.

Yeni bir ilişkide, bu çok hızlı ve çok güçlü gelen çekimdir. Kimya gerçektir ve başka hiçbir şeyin kanıtı değildir. Kartın fark etmeni istediği şey, bu yoğunluğun ne kadarının belirsizlikten geldiğidir: Cevap beklemeler, bir sıcak bir soğuk tavırlar, 'bunu kaybetmemeliyim' hissi... Kesinlik sakindir. Eğer hissettiğin şey sakin değilse, o ısının bir kısmı onlardan ziyade korku tarafından üretiliyordur.

Yerleşik bir ilişkide ise her iki tarafın sürdürdüğü ama hiçbirinin seçmediği bir kalıbı anlatır. Aynı kelimelerle yapılan aynı kavga. 'İlgi' sanılan kıskançlık. Her birinin en kötü alışkanlığının diğeri tarafından beslendiği bir bağımlılık. Burada kimse kötü adam değildir; ki bu, insanların kabul etmekte en çok zorlandığı kısımdır, çünkü bir kötü adamın olması ayrılmayı çok daha kolaylaştırırdı.

Talimat 'git' değildir. Talimat 'bak'tır. Kendini yücelten versiyonları bir kenara bırakıp gerçekte ne aldığını tek bir düz cümleyle adlandır. Sonra bu aldığın şeyi, daha az bedel ödeyerek başka bir yerden alıp alamayacağını sor. Bu karttaki zincirler kafadan yukarı kaldırılarak çıkar; ama bakmayı reddettiğin bir şeyi kaldıramazsın ve tüm zorluk o bakma aşamasındadır.

Aşkta ters

Ters döndüğünde Şeytan, zincirin kırılmasıdır: Toksik döngüden çıkmak, numarayı engellemek, kendi ruhunu onların ilgisinden daha çok istemek. Özgürlük ilk başta yoksunluk gibi hissettirir; bu şekilde onun aşk değil, bağımlılık olduğunu anlarsın. Yürüyüp giderken zincirin son bir kez asılmasını bekle. Yürümeye devam et.

Ters dönme genellikle iyi bir haberdir ve nadiren konforludur. Çıkarılan şey, düzen bittikten çok sonra bile devam edebilen o 'his' değil, 'başka seçeneğin olmadığı' inancıdır. Asıl zincir o inançtı. Geri kalan her şey iştah, tercih ve alışkanlıktır; bunların hepsi atlatılabilir ve hiçbiri kader değildir.

Kimsenin insanları uyarmadığı bir aşama vardır: Ayrılıktan hemen sonra durum, içindeyken olduğundan daha iyi görünür. İyi kısımlar öne çıkar, kötü kısımlar bulanıklaşır ve kendini seni oradan çıkaran aynı zihinle geri dönmek için bahaneler üretirken yakalarsın. Bu yeni bir bilgi gelmesi değildir. Bu, yoksunluk belirtisidir ve izin verirsen geçer.

İkinci ve daha sert bir okuma daha vardır: Bazen ters dönmesi, kalıbın fark edildiği ama henüz bırakılmadığı anlamına gelir; farkındalık gelmiş, davranış değişmemiştir ve şimdi aynı şeyi ne olduğunu bilerek yapıyorsun demektir. Bu, cehaletten daha ağır bir yerdir ama aynı zamanda zincirin kopmasından önceki son duraktır.

Pratik kısım romantik değildir: Teması azalt. Kararı her akşam yeniden vermek yerine bir kez ver. O şeyin eskiden işgal ettiği saatleri sıkıcı ve fiziksel bir şeyle doldur; çünkü asıl sorun o saatlerdir ve hiç kimse gece on birde iştahıyla girdiği bir tartışmayı kazanamamıştır.

Şeytan Duygular olarak

Hisler söz konusu olduğunda Şeytan, seni aç ve sahiplenici bir şekilde istedikleri anlamına gelir; arzu, takıntı, bazen kontrol. Yoğun ve gurur okşayıcıdır, ancak aşkla aynı şey değildir. İstersen ateşin tadını çıkar; sadece çıkış kapılarını saymayı unutma.

Yoğunluk, ne sorulduğuna bağlı olarak farklı okunur; işte bu kartın genellikle karşımıza çıktığı dört soru:

Eğer bekarsan ve yeni biri hakkında soruyorsan: Seni fiziksel ve spesifik olarak istiyorlar; istemek, niyet etmekle aynı şey değildir. Bu, destedeki en güçlü arzu kartlarından biri ve en zayıf bağlılık kartlarından biridir; insanlar rutin olarak birinciyi ikincinin kanıtı sanırlar. Hissettikleri gerçektir. Gelecek ay hakkında öngördükleri ise koca bir hiçtir.

Eğer bir ilişkin varsa: Bağlılıklarının içinde bir 'pençe' var. Bu tutku gibi görünebilir, sahiplenicilik gibi görünebilir; genellikle her ikisidir ve o hafta ne kadar güvende hissettiklerine bağlı olarak ikisi arasında gidip gelir. Sorulmaya değer soru 'seni isteyip istemedikleri' değildir, cevap açıkça evet; asıl soru, senin onların içinde bulunmadığın bir hayatın olduğunda onların rahat edip etmedikleridir.

Eğer bir eski sevgili hakkında soruyorsan: Yoğunluğu özlüyorlar ve bu yoğunluğa kötü kısımlar da dahil. Onları çeken şey senin alışkanlığındır; beden, kavgalar, barışmalar, tüm bu döngünün yarattığı o tam uyanıklık hissi... Güçlü bir histir ama üzerinde düşünülmüş bir his değildir. Genellikle gece geç saatlerde gelir ve Salı gününe kadar uçup gider.

Eğer uzun süreli biri hakkında soruyorsan: Kart genellikle arzudan ziyade bağımlılığa işaret eder; ortak şartlar, para, alışkanlık ve alternatif korkusuyla birbirine bağlanmış, istemenin çoktan ihtiyaç duymaya dönüştüğü iki insan... Bu önemsiz değildir. Ama 'seçilmek'le de aynı şey değildir ve bu ikisini birbirinden ayırmak bu kartın istediği asıl iştir.

Bu dört durumda da kart tutarlıdır: His güçlüdür, güçlü olduğu konusunda dürüsttür ve hiçbir şey vaat etmemektedir.

Şeytan Eski sevgilin için

Eski bir sevgili için Şeytan, travma bağının konuşmasıdır: Senin alışkanlığına —bedene, dramaya, o tutuşa— aşeriyorlar. Bir Şeytan barışması, aynı döngüyü daha kötü bir ışıklandırmayla tekrar oynatır. Eğer geri dönersen, tam olarak neyi beslediğini bilerek dön.

Bu kartı zor kılan şey, çekimin karşılıklı ve gerçek olmasıdır. Onların ilgisini hayal etmiyorsun ve onlar da numara yapmıyorlar. İki insan birbirini deliler gibi isteyip yine de birbirine iyi gelmeyebilir; deste bunu bir çelişki olarak görüp çözmek yerine, tam da bu kombinasyon için bir karta sahiptir.

Geri dönen kalıp, tahmin edilebilecek kadar tanıdıktır: İletişim tuhaf bir saatte başlar. Yeniden birleşme yoğun ve kısadır. Birkaç hafta içinde asıl sorun orijinal kelimeleriyle geri döner; çünkü hiçbir şeye dokunulmamıştır, ayrılık döngüdeki bir kesinti değil sadece bir duraklamadır. Üçüncü ve dördüncü turlar birinciden daha kısa sürer; dahil olan herkes bunu fark eder ama kimse söylemez.

Faydalı soru 'beni hala istiyorlar mı' değildir. İstiyorlar. Asıl soru 'ne değişti'dir. Spesifik bir şeyin farklı olması gerekir; biten bir alışkanlık, ortadan kalkan bir şart, birinizin gerçekten yaptığı ve anlatabileceği bir çalışma... Eğer bunu tek bir cümleyle adlandıramıyorsan hiçbir şey değişmemiştir; döngü bozulmamıştır ve seni beklemektedir.

Eğer her şeye rağmen geri dönmeye karar verirsen, bunu gözlerin açık ve bir yere yazılmış bir sınırla yap. Kart bunu yasaklamaz, hiçbir şeyi yasaklamakla ilgilenmemiştir. Sadece tek bir şeyde ısrar eder: Bu iştahı artık bir 'kader' olarak adlandırmayı bırak.

Şeytan genel olarak ne fısıldıyor?

Şeytan, bir siyah taş bloğa zincirlenmiş iki figür gösterir ve zincirler kafadan çıkabilecek kadar gevşektir. Tüm kart o detaydadır: Esaret gerçektir ve aynı zamanda seçilmiştir; zorla değil, iştah, korku veya alışkanlıkla sürdürülmektedir. Konusu seni 'ele geçiren' şeydir; mecburiyet, takıntı, tam kararında ödeme yapmaya devam eden bir pazarlık, maddi saplantılar ve incelemek istemediğin o gölge yanın.

Düz olduğunda, ahlakçılık yapmadan mekanizmayı adlandırır. Genellikle içinde gerçek bir zevk vardır ve bunu inkar etmek insanların bir şeylerden kurtulamama sebebidir; hiçbir şey vermeyen bir düzen, kimsenin açıklamasına gerek kalmadan yıllar önce terk edilirdi. O, 'günah' ile değil, değişim oranıyla ilgilenir.

Ters döndüğünde zincirler çıkmaktadır. Kalıp fark edilir, tutuş gevşer veya maliyete dürüstçe bakılır. Ters dönmesi farkındalığın geldiği ama henüz hiçbir şeyin değişmediği anlamına da gelebilir; bu rahatsız edicidir ama yine de ilerlemedir.

Genel bir durumda, burada bir şeyin 'bedava' olmadığını ve senin ona bedavaymış gibi davrandığını söyler. Genellikle paradan başka bir para birimiyle bedel ödenmektedir; zaman, özsaygı, birer birer sessizce kapanan seçenekler... Onun işlevi faturayı görünür kılmaktır.

İş hayatında, üç yıldır verdiğinden fazlasını alan o dolgun maaşlı iş, onayı her şeyin önüne geçen yönetici, iyi niyetle müzakere edilmiş ve tam tasarlandığı gibi işleyen o altın kelepçelerdir. Maddi konularda, asıl maliyeti küçük yazılarda gizli olan düzendir. Yaratıcı işlerde ise 'satan' formüldür: Kolayca yapabildiğin, insanların istediği ve yavaş yavaş yapmana izin verilen tek şey haline gelen o iş.

Onu okurken bir uyarı: O bir kalıbı tarif eder, bir teşhis değil; klinik hiçbir konuda otorite değildir. Yaptığı tek iyi şey, ticareti dürüstçe adlandırmaktır.

Evet/Hayır olarak Şeytan

Bir evet/hayır sorusunda, Şeytan düzken 'hayır'dır. O şeyin gerçekleşemeyeceğinden değil —ki çok sık gerçekleşir ve asıl sorun da budur— ama onu elde etmenin maliyeti sorunun varsaydığından çok daha fazla olduğu için. Bu, destenin 'faturası olan evet' kartıdır ve sorduğun çoğu soruya vereceği dürüst cevap şudur: Evet, ama bedelinden hoşlanmayacaksın.

Bir tür soruya ise tartışmasız bir 'evet' verir: Burada güçlü bir çekim var mı, çekim karşılıklı mı, bu şey gerçekten sürükleyici mi... Hepsine evet. İnsanların asıl önemsediği sorulara —bu benim için iyi mi, sürecek mi, sandığım şey mi— ise düz bir hayır cevabı verir.

Ters döndüğünde 'evet'e dönüşür ve bu destedeki en cesaret verici tersliklerden biridir. Zincir çıkıyor, kalıp görülüyor, seni ele geçiren şey artık seni tamamen ele geçiremiyor. Eğer dışarı çıkıp çıkamayacağını sorduysan, tersi 'evet' der. Dışarı çıkmanın hoş olup olmayacağını sorduysan, destenin bu kısmındaki hiçbir kart buna 'evet' dememiştir.

Bu kart geldiğinde daha iyi olan soru 'maliyet' hakkındadır. Bunun için ne ödüyorum? Bunu tutmak için neden vazgeçmek zorundayım? Başka yerden alamayacağıma karar verdiğim neyi bana sağlıyor? Bunların gerçek cevapları vardır. Bu kart masadayken 'işe yarayacak mı' sorusunun bir cevabı yoktur.

Sana sunduğu her 'evet'i, neyi kabul ettiğini tam olarak bilmen şartına bağlı say. Kartın iştahla bir derdi yoktur. O, okunmamış sözleşmelere itiraz eder.

Tavsiye olarak Şeytan

Tavsiye olarak Şeytan, bakmamaya karar verdiğin o şeye bak der. Mutlaka onu terk et demiyor; kart senin çıkışınla, senin dürüstlüğünle olduğundan çok daha az ilgilidir. Kendini asil veya tuzağa düşmüş gibi gösteren versiyonları bırakıp bu düzenden ne kazandığını sade bir dille adlandır.

Somut olarak: Alışverişi yaz. Ne giriyor, ne çıkıyor ve yürüyüp gitmenin maliyeti ne olurdu. Çoğu insan bunu kağıt üzerinde hiç yapmamıştır; kağıt üzerinde çok kısadır ve o kısalık bir şok yaratır. İkinci egzersiz, altındaki ihtiyacı adlandırmaktır; çünkü bu düzen bir tedarikçidir ve hangi ihtiyaç olduğunu bildiğinde ihtiyaçlar genellikle başka bir yerden daha uygun bir oranda karşılanabilir.

Kart ayrıca iradeye güvenmek yerine maruz kalmayı azaltmayı tavsiye eder. Neyi kolay, neyi zor yapacağını değiştir: Mesafe, zamanlama, erişim, o kararın hep yanlış verildiği o özel akşam saati... Kimse gece on birde iştahıyla girdiği bir tartışmayı kazanamamıştır. Yapı, kararlılığı her seferinde, bu kartın dokunduğu her alanda yener.

Çaresiz olduğun kurgusunu kabul etme. Zincirler kafadan yukarı doğru çıkar. Bu bilerek böyle çizilmiştir ve resimdeki tek umut ışığıdır: Kendi ellerinle sürdürdüğün bir şey tarafından tutuluyorsun ve bu bakım durabilir.

Ters döndüğünde tavsiye, devam etmek ve o çekimi beklemektir. Bir şeyi gevşettiğin an, onun en çekici göründüğü andır ve geri dönme argümanı o an tam teşekküllü gelir, kulağa da gayet mantıklı gelir. Bir kez, gün ışığında karar ver ve o kararın, farklı karar vereceğin o sonraki tüm akşamları kapsamasını sağla.

Sonuç olarak Şeytan

Sonuç olarak Şeytan, durumun mevcut şartlarıyla devam etmesi demektir. Onu ne bir arada tutuyorsa, tutmaya devam eder. Hiçbir şey bozulmaz, kimse gitmez ve düzen olduğu gibi kalır; ki bu insanların duymakta en zorlandığı sonuçtur çünkü içinde hazırlanılacak hiçbir olay yoktur.

İki kişi hakkındaki bir soruda, genellikle kalıbın sürdüğü anlamına gelir: Aynı döngü, aynı yoğunluk, aynı toparlanma süreci tekrar eder. Bu bir hasar tahmini değildir. Bu bir devamlılık tahminidir ve asıl risk o devamlılıktır; çünkü bedel bir kerede değil, kimsenin saymadığı yüzlerce sıradan anda ödenir.

Kontrol etmeye değer daha dar bir versiyonu daha vardır: Bazen sonuç, sadece maddi bir şeye —bir yere, bir zorunluluğa, bir düzene— bağlı kalmandır; bu hiç dramatik değildir ve terk etmesi gerçekten zordur. Bu kart yakıcı olanlar kadar sıradan olan bağlılıkları da kapsar ve sıradan olanlar daha uzun sürer.

Yanındaki kartlar durumu her zamankinden daha fazla değiştirir. Kule veya Ölüm yakınındaysa, düzen biter ve nadiren senin programına uyar. Yıldız, Denge veya Kılıç Altılısı ile sonuç bir çöküş değil, yavaş bir çıkıştır. Tılsım Onlusu veya Tılsım Dörtlüsü ile durumun çok konforlu ve yerinden kımıldatılması çok zor olmasını bekle.

Sonuç olarak ters döndüğünde, tutuş biter. Birisi zinciri kaldırır ve yürür, bir iştah otoritesini kaybeder, bir kalıp yüksek sesle adlandırılır ve adlandırıldığı an artık işe yaramaz hale gelir. Nadiren derli topludur; gerçek bir sondur ve yarattığı özgürlük genellikle tatsız birkaç hafta kılığında kapıya gelir.

Şeytan kartı ne anlatıyor?

1909 tarihli kart, boynuzlu bir figürü siyah bir taş yarım küpün üzerine çömelmiş halde gösterir; tabandaki bir halkaya iki çıplak figür zincirlenmiştir. Her şey katı siyah bir arka planda gerçekleşir: Manzara yok, gökyüzü yok, ışık kaynağı yok. Bakacak başka hiçbir yer yok.

Tepedeki figür, birbirine ait olmayan parçalardan birleştirilmiştir; koç boynuzlu bir keçi başı, insan gövdesi ve kolları, bir yarasanın kanatları ve bir yırtıcı kuşun pençeli ayakları. Boynuzların arasında ters çizilmiş beş köşeli bir yıldız durur. O bir kompozittir; saplantı da tam olarak budur: Kendi iradesi olan bir yaratıkmış gibi davranan, birleşmiş birkaç sıradan iştah.

Sağ eli, kutsama jestini taklit eden bir şekilde avuç içi dışarıya dönük kalkıktır. Sol eli ise aşağıya doğru bir meşale tutar ve alev hiçbir faydalı şeye dokunmamaktadır. Duruşun iddia ettiği otorite ne olursa olsun, eller taklit ettikleri şeyin tam tersini yapmaktadır.

Altında boyunlarından zincirlenmiş bir erkek ve bir kadın durur. Bunlar Aşıklar kartındaki aynı iki figürdür ve bu resmi okumanın en hızlı yolu o ikisini karşılaştırmaktır: Aynı çift, aynı duruş, farklı yönetim. O zamandan beri ikisinin de küçük boynuzları ve kuyrukları çıkmıştır. Erkeğin kuyruğu alevle, kadınınki ise bir salkım üzümle biter.

Ve tüm kartın dayandığı o detay: Boyunlarındaki zincirler geniştir. Gevşek durmaktadırlar ve hiçbir şey iki figürün de zinciri kafasından kaldırıp çerçeveden dışarı çıkmasını engellemez. Kilitli değiller, bastırılmıyorlar ve birbirlerine bakmıyorlar. Sadece orada duruyorlar.

Yarım küp ise son nottur. Tam bir küp eksiksizdir. Yarısı ise bir tabanmış gibi sunulan kısmi bir gerçektir.

Sıkça sorulan

• Dengesabır, iyileşme, iki yaşamın dengeli birleşimi
• Kuleani gerçek yanılsamayı çökertiyor

Bu kartın cevapladığı sorular